Narita: Narita-san Shinshō-ji

De meeste bezoekers betreden Japan via het internationale vliegveld Narita, ten oosten van Tokyo. Eenmaal geland, gáár van de lange reis en verwonderd of verbijsterd over taal- en vliegveldperikelen, breekt men veelal de nek om in de trein naar Tokyo te geraken. Even bijkomen in het geboekte hotel, even wennen, even ontsnappen uit de documentaire waarin je zelf een rol speelt. Prima, doe! Maar op de terugweg bevelen we van harte aan iets rustiger te doen en de stad Narita toch echt ook met een bezoek te vereren. Vlak bij het vliegveld staat een van de meest indrukwekkende tempels die Japan rijk is. En de winkelstraat er naar toe biedt een keur aan traditionele cadeaus voor het thuisfront.

Kenmerken

De Narita-san (成田山 “Narita-berg”) Shinshō-ji (新勝寺 “Nieuwe overwinningstempel”) is een tempelcomplex in het centrum van Narita op loopafstand van de beide treinstations. Het boeddhistisch complex is tegen een heuvel gevleid en bestaat uit een veelheid van gebouwen en terrassen. Inmiddels is de Narita-san een van de bekendste tempels in de Kantō-regio. Het nabijgelegen vliegveld heeft daar zeker aan bijgedragen, al zijn de jaarfeesten en zeker de Hatsumode tijdens de eerste week van het nieuwe jaar zelf ook vermaard. Narita-san is opgedragen aan Fudo, de boeddhistische god van wijsheid en vuur. Hij is de belangrijkste godheid van de Myō-ō, ofwel de vijf grote koningen van wijsheid. Fudo (Acala in Sanskriet, ‘de Onverzettelijke’) wordt aangeroepen voor bescherming gedurende gevaarlijke tijden en het kan dan ook geen kwaad om dat bij aanvang van een nieuw en geologisch en geopolitiek onzeker jaar dan ook maar onmiddellijk te doen. Fudo wordt afgebeeld zittend op een lotustroon, omringd door vlammend vuur. Hij heeft een zwaard in zijn rechterhand om mensen van hun materiële eigendom te scheiden – echte wijsheid dus – en een touw in zijn linkerhand dat gebruikt wordt om demonen mee vast te binden.

Historie

Het complex is één van de leidende tempels in het shingon-boeddhisme en werd in 940 gesticht door de priester Kanchō Daisōjō. De shingon-school van het Boeddhisme in Japan werd in het leven geroepen door de monnik Kūkai. Deze monnik – ook bekend als Kōbō-Daishi – sneed in 810 in opdracht van Heijan-Keizer Saga een beeld van Fudo, waarbij hij – zo wil de overlevering – voor elke snede die hij met de beitel zette, driemaal bad. De Heian-periode, met het keizerlijk hof in Kyoto, wordt gekenmerkt door de veelvuldige import van Chinese invloeden. Confucianisme, maar ook esoterische vormen van het  boeddhisme werden onderzocht en omarmd. Kūkai had jaren door China gereisd om uiteindelijk met een koffer vol Ware Woorden terug te keren. Het beeld dat Kūkai vervaardigde, is nog steeds in de Narita-san te vinden.

Iets voor de formele oprichting van de Narita tempel vond in 939 een felle opstand tegen de centrale regering plaats. Taira no Masakado, vooraanstaand lid van de befaamde Taira-clan, gaf leiding aan deze opstand tegen het keizerlijk hof in Kyoto, en noemde zichzelf parmantig de nieuwe keizer (niet perse van geheel Japan, maar toch zeker van de Kantō-regio). De echter nog door de goden gekozen keizer Suzaku wenste een onmiddellijke beëindiging van de malligheid en gaf opdracht aan hofpriester (in status vergelijkbaar met aartsbisschop) Kanchō om de Fudo van Kūkai naar het slagveld bij Narita te brengen, om de rebellie te onderdrukken. Vuurgod Fudo werd per schip via de haven van Osaka naar Narita getransporteerd en joeg het slagveld danig schrik aan.

Zodanig zelfs dat deze lokale oorlog terstond beëindigd werd. Dat kon toen nog! Maar het kan ook zijn dat de moord op Masakado door Fujiwara no Hidesato de reden voor het stoppen van de oorlogshandelingen is geweest. Hidesato van de Fujiwara-clan onthoofdde Masakado en zond het hoofd naar Kyoto. Hofpriester Kanchō deed het rustiger aan, plaatste het beeld van Fudo in Narita en bad voor het einde van de opstand door goma (rituele stukjes hout) op het altaar te verbranden. Kanchō reisde na het eclatant succes van deze ceremonie tevreden terug naar Kyoto. Fudo is echter gebleven en ook de goma-cermonie wordt nog altijd jaarlijks uitgevoerd. De naam Shinshō-ji (“nieuwe victorie”) is een blijvende herinnering aan de overwinning van keizer Fudo op usurpator Masakado.

Tempelcomplex

Fudo woont al meer dan 1000 jaar in Narita. Veel van de houten gebouwen zijn vernieuwd en vernieuwd. Het oudste van de nu nog staande gebouwen dateert uit begin 1700. Op het zeer omvangrijke tempelterrein zijn vijf gebouwen aangewezen als jūyō bunkazai: voor Japan belangrijk cultureel erfgoed.
Dankzij timmerlieden die gespecialiseerd zijn in restauratie van tempels en schrijnen, (be)staan ​​deze gebouwen nog steeds. Maar ook de meer recente gebouwen dragen bij aan de beleving en doen niet onder voor hun oudere broers en zussen. Gezamenlijk vormt het reusachtig complex een groots voorbeeld van de bouwstijl uit de Edo-periode.

De Komyo-do, het nu oudste gebouw, werd gebouwd in 1701 en is opgedragen aan de Dainichi Nyorai Boeddha (Vairocana in Sanskriet), het belangrijkste beeld binnen het shingon-boeddhisme. Bijna even oud is de drie verdiepingen tellende, 25 meter hoge pagode op het eerste terras. Deze dateert uit 1712.

Voorbeelden van timmervernuft zijn zeker ook de Niōmon of hoofdpoort, gebouwd in 1830; de Shaka-dō (Shakyamuni-hal), gebouwd in 1858, en de Gaku-dō (votief tablethal), gebouwd in 1861. Verrassend genoeg werd de huidige imposante Grote Hal pas in 1968 opgeleverd. In 1984 werd een 58 meter hoge Grote Pagode (de Daitō) toegevoegd, helemaal achter in het complex. Deze pagode is toegankelijk voor publiek. Op de eerste verdieping van deze pagode woont Fudo en vanaf de top geniet je een prachtig uitzicht over Narita.

Vlak voor het 1000-jarig jubileum van de Naritasan werd in 1938 het Kaizan-dō-heiligdom opgeleverd. Deze hal is een eerbetoon aan de stichter van de tempel Kanchō Daisōjō.

Adres en bereikbaarheid

1-Narita, Chiba Prefecture 286-0023, Japan
Klik op de Googlemap hiernaast voor een virtuele rondwandeling.

Het bezoek aan Naritasan is gedurende het hele jaar de moeite waard, maar vooral tijdens de grote feesten zie je de tempel in optima forma. Het complex is dan een trefpunt voor mensen die hun jaar willen inluiden of hun geloof willen vernieuwen. Het is er dan druk, gezellig (sfeer)vol. Zonder feest is het grote complex leeg en is er minder te genieten van de functionaliteit van de tempel in het dagelijks leven van de Japanner, maar kunnen wel alle gebouwen en hun architectuur uitstekend en in alle rust worden bekeken. Bedenk overigens dat het complex niet 24/7 geopend is. Zeker in de wintermaanden sluit de Sōmon-toegangspoort wanneer het donker wordt en dat is rond vier uur al vroeg. Narita-stad beschikt over veel goedkope en comfortabele hotels-voor-een-nacht en het is – zeker als je vlucht vroeg vertrekt – een prima idee om een laatste dag in Japan hier door te brengen.

Meer informatie

www.naritasan.or.jp de officiële website van het tempelcomplex
Feel Narita website van de Narita City Tourist Association
Youtube TokyoStreeView

Omotesandō souvenir-paradijs

De toegang tot de Naritasan wordt gevormd door een lange weg omzoomd door souvenirwinkeltjes en eetstalletjes. Zo hoort dat traditioneel, en heel bekend is natuurlijk ook de Nakamise-Dori voor de Senso-ji in Tokyo. De Omotesandō (toegangsweg aan de voorkant) in Narita is minstens even goed toegerust om de toerist van dienst te zijn. Tokyo heeft overigens ook een straat met dezelfde naam. De Ometesandō in Tokyo is qua winkelaanbod vergelijkbaar met de Amsterdamse PC-Hooftstraat en leidt uiteindelijk naar de Meji-jingu in Yoyogi.

Hét grote voordeel van de Sandō in Narita is dat hier een keur aan met name traditioneel handwerk te koop is voor weinig geld. Handwerk van bamboe of riet, papier en textiel, licht genoeg om mee te nemen in het vliegtuig. Bamboelepels, furoshiki, eetkommen, manden en tassen, soba-schalen, kleine meubeltjes, hanging scrolls.. Op vliegveld Narita zelf is ook van alles en nog wat te koop, maar de prijzen op de Omotesandō zijn door de onderlinge concurrentie beduidend gunstiger en de variatie in aanbod is groter. Bovendien waan je je in deze winkelstraat in Oud-Edo. Veel winkelpanden in deze heuvelachtige en slingerende straat zijn traditioneel en van hout. Wie zich tijdens zijn of haar Japanreis niet te druk wil maken over het kopen van cadeaus of er niet mee wil slepen, kan tijdens de laatste dag verrassend goed slagen in een romantische sfeer. Goed om deze mee te nemen in het vliegtuig. Het verdient daarbij wel aanbeveling om met de tassen uit de buurt van Fudo te blijven: hij heeft immers een zwaard in zijn rechterhand om mensen van hun materiële eigendommen te scheiden.

Dit artikel maakt deel uit van de reeks Ken uw Tempel van Katern: Japan
Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *