De bijzondere Japanse videogames van 2018

Toegegeven: het is moeilijk om 2017, een uitstekend jaar voor Japanse videogames, te overtreffen. Toch verschenen er ook in 2018 genoeg parels. Welke vielen het meest op?

Persona 5: Dancing in Starlight

Zoals dat gaat bij een goede media mix kon ook bij Persona 5 een rhythm-game niet uitblijven. Voorganger Persona 4: Dancing All Night (2015) stak qua gameplay goed in elkaar, maar het verhaal was een stuk minder populair. In Persona 5: Dancing in Starlight is dat daarom ook grotendeels weggelaten, en gaat het meer om de dance-off dan (opnieuw) het redden van de wereld. Het spel is toegankelijk voor iedereen die van ritmespellen houdt; spelers kunnen op drie verschillende moeilijkheidsniveaus de personages uit Persona 5 laten dansen op hun favoriete deuntjes. Of dat nu Joker, Goro Akechi, of Futaba Sakura is, ieder personage heeft een eigen dansstijl die zijn of haar persoonlijkheid onderstreept.

Wat ontwikkelaar Atlus heeft overgenomen uit de voorganger zijn de vrij te spelen kostuums voor personages: normale outfits, hiphop-outfits, of pakjes van personages uit andere Persona-games, het kan allemaal. Ook kun je mannelijke personages in cross-dress kostuums laten dansen: Ryuji Sakamoto in een schoolkostuum voor meisjes, en Yusuke Kitagawa in een ninja-outfit voor vrouwen, bijvoorbeeld. En zoals gewoonlijk krijgen spelers wederom de gelegenheid de dames in krappe bikini’s te heisen. Voor ieder wat wils dus.

Persona 5: Dancing in Starlight werd gebundeld met Persona 3: Dancing in Moonlight uitgebracht in mei in Japan, de Engelse vertaling verscheen hier op 4 december. De game is beschikbaar op PlayStation 4 en PlayStation Vita.

Octopath Traveler

Net zoals Pokemon: Let’s Go Eevee & Let’s Go Pikachu drijft deze game vooral op nostalgie. In dit specifieke geval wordt teruggegrepen op de Japanse role-playing games (JRPG’s) van de jaren ’80 en ’90, die de fundamenten van het genre vormgaven. Octopath Traveler is precies zoals veel JRPGs uit die tijd, maar met een visuele update. Het ademt visueel vooral Final Fantasy VI: de tweedimensionale landschappen, maar dan met veel meer diepte en detail: de miniaturen van de personages en monsters zijn veel scherper dan vroeger.

Japanse games

Mijn enige minpunt aan dit spel zijn echter de personages. Spelers kunnen zelf kiezen welke van de acht verhaallijnen ze eerst willen doorwerken. Op zich leuk bedacht, ware het  niet dat het allemaal behoorlijk platgetreden is. De academicus die niet door heeft dat zijn vrouwelijke studenten een oogje op hem hebben? De afstandelijke danseres die op wraak uit is om de moordenaar van haar vader te pakken te krijgen? Ik heb de stereotypen allemaal al eens eerder gezien in de JRPGs van de jaren negentig. Dat maakt de personages nostalgisch charmant, maar ook erg voorspelbaar.

Het zijn vooral de presentatie en de muziek die door velen geprezen worden, en terecht. Uitgever Square Enix week af van de gebruikelijke huiscomponist Nobuo Uematsu, en zette de jonge Yasunori Nishiki ervoor in de plaats. Hij wilde met de muziek van dit spel de nostalgische gevoelens van onze jeugd naar boven halen, en dat is hem wat mij betreft gelukt. Hij bedacht voor ieder personage een eigen muziekthema van ongeveer een minuut, en schreef ook een battle theme waar ik zelfs tijdens het schrijven energie van krijg.

Octopath Traveler verscheen wereldwijd op 13 juli en is beschikbaar op Nintendo Switch.

Pokemon: Let’s Go Eevee! & Pokemon: Let’s Go Pikachu!

Japanse gamesNa al mijn artikelen over de Pokémon-franchise weet de gemiddelde lezer wel dat ik van Pokemon houd. Met Let’s Go Eevee en Let’s Go Pikachu heeft Nintendo een remake uitgebracht die het originele spel daadwerkelijk verbetert. Je hoeft niet meer te vechten met Pokémon voor je ze kunt vangen, er zijn meer aanwijzingen waar je de volgende badge kunt halen (fijn voor jongere spelers) en je hebt geen continu tekort aan Pokéballs waardoor je die ene Pokémon die je net wilde altijd kan vangen. En, het allerbelangrijkst, ook kan je je schattige Eevee of Pikachu eindelijk aaien. Het spel is in bijna alle opzichten beter geworden, op het Pokemon Go-achtige vangsysteem na dan: met een zwiep van de controller. Dat mag van mij weer verdwijnen.

Pokémon Let’s Go Eevee en Let’s Go Pikachu verschenen op 16 november en zijn beschikbaar op Nintendo Switch.

Super Smash Bros. Ultimate

Er is geen twijfel over mogelijk: het nieuwste deel in de Super Smash Bros.-franchise is het beste tot nu toe. Het bevat meer dan 70 verschillende personages, afkomstig uit andere (Nintendo) games die spelers kunnen vrijspelen om met elkaar een flink potje te knokken: Link, Pikachu, Chrom, Isabelle, Sonic, Bayonetta – ze zitten er allemaal in. Veel meer is er ook niet over te zeggen: het is weer het vertrouwde Smash, maar met nagenoeg alle content uit de delen die ervoor kwamen. Zoals de titel al belooft, waarlijk ultiem.

Super Smash Bros. Ultimate verscheen op 7 december voor Nintendo Switch.

Overige suggesties

Natuurlijk heb ik niet alle Japanse games die dit jaar uitkwamen, gespeeld. Ik besteed liever minder tijd aan horrorspellen, of competitieve games. Mijn voorkeur gaat uit naar verhalende spellen die de nadruk op personages leggen en een diepgaand(er) verhaal vertellen. Bovendien heb ik ervoor gekozen alleen de spellen die ook in Europa verkrijgbaar zijn, toe te voegen: lezers enthousiast maken voor games die ze vervolgens niet kunnen spelen, is natuurlijk niet de bedoeling.

Tenslotte heb ik besloten om games die in een eerder jaar voor een andere console zijn uitgebracht, niet te vermelden. Helaas komt daarom bijvoorbeeld Dragon Quest Builders niet in mijn lijst voor – dat verscheen eerder al op andere platformen. Maar dat spel kan ik je wel nog steeds aanraden, net als:

  • Monster Hunter: World
  • Astrobot Rescue Mission
  • Nintendo Labo
  • Taiko no Tatsujin: Drum ‘n’ Fun
  • Nii no Kuni II: Revenant Kingdom
  • Dragon Quest XI

Veel speelplezier!

Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *