Akiya: lege huizen hergebruikt

Gigantische huizenprijzen zijn niet alleen een Nederlands verschijnsel: ook in Japan moet bar veel worden betaald voor een eigen woning. Zeker in Tokyo, waar de gemiddelde prijs van een huis afgelopen jaar op 64,9 miljoen yen lag: omgerekend ruim 520.000 euro. Dat is een flinke prijs, met name voor starters. Sinds kort bieden akiya, letterlijk ‘verlaten huizen’, uitkomst. Lees verder

Kamikatsu, recycle-dorp

In veel moderne Japanse huishoudens woedt recycle-drift. Ze beschikken over drie soorten prullenbakken, scheiden papier en karton en halen de dopjes van flessen voordat ze worden weggegooid. Maar hoewel het recyclen van afval algemeen voet aan de grond heeft gekregen in Japan, spant één plaats de kroon. De inwoners van Kamikatsu hebben zich ten doel gesteld om niéts te verspillen. Ze scheiden hun afval daarom in maar liefst 45 soorten en dertien categorieën, en slaagden erin om in 2016 al 81 procent van de weggegooide spullen te recyclen. Lees verder

Japanse afvalscheiding: het goede voorbeeld

Een windvlaag blies het plastic zakje op, richting het water over het strand van Odaiba. De moeder had net uitgebreid de kleren van haar twee zoontjes uitgeklopt, maar spoorde de oudste op bemoedigende toon aan toch maar even terug het zand op te gaan, achter het afval aan. Toen het mannetje het eenmaal te pakken had, verdween het in een grotere zak met afval, die weer in de rugzak van moeder werd gestopt.  Lees verder

Huizenbouw in Japan, deel 3: miniwoningen

Japanners zijn meesters op de kleine ruimte. Dat zie je nog het best in de steden – elke vierkante kilometer in Tokyo wordt door 6224 inwoners gedeeld – maar de ruimte op het platteland is zeker ook niet oneindig: het land is uitgestrekt, maar bestaat voor ruim 70 procent uit rots en andere moeilijk bewoonbare ondergrond. In Japan wordt daarom al eeuwenlang gesleuteld en geschaafd aan de ultieme miniwoning. Lees verder

Huizenbouw in Japan, deel 2: gezinswoningen

Tot het cultureel erfgoed behoren in de ogen van de Japanners (en die van ons) de tempels en schrijnen waarover we nu al geruime tijd berichten. Hun eigen huizen, hoe oud ook, zien de Japanners toch vooral als tijdelijk. Ze mogen als dat nodig is gerust tegen de grond en er wordt weer iets nieuws gebouwd, beter passend bij de wensen van het moment. De waarde zit dan ook niet in de huizen, maar in de peperdure grond waarop het huis staat. Lees verder

Japanse huizenbouw

Wie in een Japanse stad wel eens door wat zijstraten en buitenwijken is gelopen, zal ongetwijfeld gemerkt hebben dat er maar weinig huizen zijn die op elkaar lijken. Dit heeft voornamelijk te maken met het feit dat de wetgeving in Japan het altijd toestaat om een bestaand huis te slopen en een nieuw huis te plaatsen. Tijd om ons eens verder te verdiepen in de Japanse huizenbouw. Lees verder

Japanse adressen (en waarom je nooit zonder kaart op pad moet gaan)

Wanneer ons gevraagd wordt of het mogelijk is om naar Japan te reizen zonder Japans te spreken, reageren we altijd positief: zeker in de grote steden is verkeersinformatie in twee talen beschikbaar en wordt in elk geval rudimentair Engels verstaan. Lost in translation ben je niet snel. Maar wees wel gewaarschuwd: als je zonder smartphone of kaart een plek probeert te vinden, kun je daar best wat tijd aan kwijt zijn. Japanse adressen zijn namelijk anders opgebouwd dan de onze. Lees verder

De Yamanote-lijn, halte 14 – Mejiro

Mejiro is een relatief klein station aan de Yamanote Lijn. De wijk Mejiro staat echter bekend als één van de meest prestigieuze woonwijken in Tokyo. In het toenmalige Edo stond het amper op de kaart, maar momenteel is het de goudkust, het Wassenaar van Den Haag, het Oosterbeek bij Arnhem of het Oud-Zuid van onze hoofdstad. Wie er woont stapt er uit, de rest rijdt beter door naar Takadanobaba of keert terug naar Ikebukuro. Lees verder