De Japanse theeceremonie

De Japanse theeceremonie is, met de toenemende populariteit van zowel Japan als matcha, waarschijnlijk bij velen tot op zekere hoogte bekend. Toch hoor ik ook regelmatig verbaasde reacties als ik erover vertel. “Ik dacht dat matcha met melk de standaard was!”, zei iemand laatst nog verbaasd tegen mij toen ik haar uitlegde dat ‘echte’ matchathee alleen met poeder en water wordt gemaakt. Maar achter dat ogenschijnlijk eenvoudige kopje met poeder en water gaat een stuk meer schuil dan je misschien zou denken… Lees verder →

Een korte geschiedenis van Japans bier

In zinderende zomerhitte kan het zo’n heerlijk vooruitzicht zijn; een schuimend (al dan niet alcoholvrij) glas bier. Zeker ook in Japan, waar het kwik een steeds groter deel van het jaar tot ruim boven de 30 graden stijgt. Eenmaal staand voor het drankenschap is de keuze echter zo ruim, en de kwaliteit zo hoog, dat je bijna zou vergeten dat bier er nog niet zo heel lang verkrijgbaar is. Lees verder →

Finesses. finesses. finesses

Japans eten is vaak sober, maar zeker niet simpel. Er wordt een hele set aan culturele tradities op het aanrecht gezet om een zo te zien eenvoudig gerechtje tot een specifiek hoogstandje op te waarderen. Daarbij zit het hem niet alleen in de bereiding van de ingrediënten, maar ook in de presentatie. Lees verder →

Imonikai: een herfsttraditie van Yamagata

Voor de meeste mensen die niet in Yamagata, of op zijn minst de Tohoku-regio, zijn geweest, zal een Imonikai waarschijnlijk als een onbekend begrip klinken. Hoewel het volgens Google Translate letterlijk een ‘gestoofde aardappelfeestje’ is, moet ik zeggen dat die naam deze jaarlijkse herfsttraditie geen eer aan doet.
In de realiteit is het een bijeenkomst in de buitenlucht, vaak aan de oever van een rivier, met vrienden, familie, en/of collega’s. Hierbij wordt gepraat, gelachen, en vooral…. Imoni gegeten.
Lees verder →

Veel medailles, maar nog een wereld te winnen

Niets dan lof voor de Nederlandse atleten, nog nooit behaalde een Nederlands team zo’n hoog aantal medailles als tijdens de Olympische Spelen van Tokyo. Stille Spelen werden ze gedoopt, wedstrijden zonder publiek. Maar stil was het niet, men roerde zich wel degelijk in de vorm van commentaar op aspecten van de organisatie. Terecht of niet terecht, in elk geval een uitvloeisel van onbegrip voor aspecten van elkaars cultuur. Lees verder →

Fukuoka, prefectuur van zoete sojasaus

Bij sojasaus denken we het eerst aan een zoutige smaak. De meeste soorten zijn dat ook – maar niet in de West-Japanse prefectuur Fukuoka. Voor bezoekers van buiten is die zoete smaak een verrassing, terwijl mensen die er zijn opgegroeid alle andere soorten juist te zout vinden. Waarom is de sojasaus van Fukuoka eigenlijk zoet? Lees verder →

Waarom de Japanse horeca nauwelijks terrast

Nu de lente zich deze week duidelijk aankondigt, hopen veel uitbaters van horecagelegenheden de terrassen te mogen openen. Begrijpelijk, want het is voor hen de enige manier om in deze ingewikkelde tijd mensen veilig te ontvangen. In Nederland is het een uitkomst – horecagelegenheden zónder stoelen buiten zijn hier vrij zeldzaam – maar grote terrassen komen in Japan niet of nauwelijks voor, zelfs nu niet. Waarom eigenlijk niet? Lees verder →