Zunda: Japanse desserts van suiker, zout en… bonen?

Veel Japanliefhebbers zullen wel eens van anko hebben gehoord. Deze zoete pasta, gemaakt van rode bonen, vind je terug in bijvoorbeeld mochi (Japanse rijstcakejes) en gevulde broodjes. Ook in Japanse restaurants in Nederland kom je anko wel eens tegen, hier meestal als vulling voor gefrituurde sesamballetjes. Wat je in Nederland niet tegenkomt, is zunda. Dit is net als anko een zoete bonenpasta die vaak gegeten wordt bij het dessert of tussendoor. De ingrediënten zijn alleen nét even anders. Lees verder

Van gestresst salarywoman naar ontspannen officewerker

Salarymen en -women zijn de Japanse benamingen voor werknemers in loondienst, veelal kantoorpersoneel. De termen hebben in het Westen een negatieve connotatie, want ze worden geassocieerd met lange werkdagen en onrealistische workloads, een bullebak van een baas, pas mogen afsluiten als het werk echt af is, overwerk dat dus niet betaald wordt en pas naar huis mogen als de baas is vertrokken. Een uitputtingsslag. Karōshi – dood door overwerk – kwam regelmatig in het nieuws. Dat dit stereotype beeld van de salarywoman vandaag niet meer volledig klopt, wordt aangetoond met een dag uit het leven van Emi, 24 jaar oud. Zij woont nog bij haar ouders in Tokyo en werkt bij Pasona Group, één van de grootste uitzendbureaus van Japan. Lees verder

Omotenashi begint bij Mariko

“Maat 45 en nogal brede voeten”, zei ik. Zij glimlachte, knikte instemmend en haalde ondertussen terloops een meettoestel tevoorschijn. “Mag ik voor de zekerheid uw voeten even opmeten?” Het apparaat gaf aan dat ik er een tweetal maten naast zat, maar de voeten waren ontegenzeglijk breed. Ouderdom komt met gebreken, voeten zakken blijkbaar uit. De keuze voor de gewenste wandelschoen werd daarmee gelukkig beperkter, er stonden er veel uitgestald. Lees verder

Waarom fruit in Japan zo prijzig is

Japanse supermarkten zul je, zoals Nederlandse winkels in de herfst, niet betrappen op een aantrekkelijk geprijsde zak appelen. Integendeel: veel soorten fruit worden niet alleen het hele jaar door per stuk en verpakt in een schuimjasje verkocht, maar in verreweg de meeste gevallen ook nog eens voor een prijs die niet alleen zuinige Nederlanders zal doen schrikken. 600 yen (ruim 4,50 euro) voor één appel? Slik. Lees verder

Hoe blijven de Japanse spoorlijnen rendabel?

Wie in Tokyo de trein neemt, kan zich niet voorstellen dat spoorwegmaatschappijen moeite hebben om het hoofd boven water te houden. De trein zit immers altijd ramvol. Ook de shinkansen hogesnelheidstreinen tussen Tokyo en Osaka hebben over aantallen passagiers niet te klagen. Toch zijn er in het uitgestrekte land ook noodlijdende treintrajecten te over. Om de Japanse spoorlijnen rendabel te houden worden daarom verrassende oplossingen bedacht. Lees verder

Wonderlijke winkelnamen

“Waarom lach je en maak je foto’s?”, vroeg mijn Japanse vriendin, toen ik voor de zoveelste keer in de lach schoot om een wonderlijke woordencombinatie boven een winkel. “Het is toch gewoon Engels?” Nou, nee – gewoon is het zeker niet. Japan grossiert, vooral in (ondergrondse) winkelcentra, in de meest fantastische Engelse, Franse en andere buitenlandse winkelnamen. Letterlijk.  Lees verder

Shoutengai: karakteristieke winkelstraatjes

Het moment waarop je niet alleen fysiek, maar ook mentaal in Japan landt, is voor iedereen verschillend. Denk bijvoorbeeld aan de eerste hap van een verse onigiri, een rit met de Yamanote-trein, of de eerste kom miso-soep. Maar hoewel ook die ervaringen mijn hart zeker sneller doen kloppen, is er één moment waarop voor mij alles gevoelsmatig op zijn plek klikt: bij het betreden van een shoutengai. Lees verder

Kerst in Osaka’s Dotonbori

Stedentrips zijn altijd leuk. Een route langs bezienswaardigheden en cruisen door het winkelgebied. Liefst een terras in de zon, kersenbomen in bloei, of esdoorns in herfsttooi. Korte broek en lome warmte. Maar als je dan toch in de winter naar Japan gaat, dan is Osaka wel erg mooi met haar Christmas Illumination en andere versieringen. Lees verder