Nooit meer saaie presentaties dankzij Pecha Kucha

Al meer dan tien jaar oud, maar de afgelopen tijd explosief aan populariteit aan het winnen: Pecha Kucha, dat letterlijk vertaald ‘prietpraat’ betekend. Pecha Kucha is een stijl van presenteren waarbij de spreker niet langer dan twintig seconden per dia mag spreken. Zo wordt voorkomen dat het publiek langzaam in slaap sukkelt, wanneer de verteller steeds verder verdwaald raakt in zijn eigen tekst. Lees verder

Yayoi Kusama: hallucinaties, polkadots en Louis Vuitton

Polkadots, daardoor is de Japanse avant-garde kunstenares Yayoi Kusama geïnspireerd en geobsedeerd. En je vindt ze overal terug in haar bijzondere werk- niet alleen op canvas maar ook in haar installaties, die bizarre vormen aannemen als knoestige tentakels en opgeblazen gele pompoenen. De polkadot van Kusama drukt al decennialang zijn stempel op de kunstwereld, en twee jaar geleden was het tijd voor de mode. Ze werkte samen met het Franse luxemerk Louis Vuitton en ontwierp tassen, zonnebrillen, schoenen, rokken en jassen, allemaal bedekt met het typische Kusama-stipje.

Lees verder

Speeltip (3) – Xenogears

De jaren ‘90 staan voor veel gamers bekend als de hoogtijdagen van de Japanse role-playing game (RPG). Japanners bleven spontaan thuis van werk en school om elke nieuwe Dragon Quest-titel te kunnen spelen terwijl de Westerse wereld als een blok viel voor de spectaculaire graphics van Final Fantasy VII toentertijd. Naast deze zwaargewichten, die gedurende dit gouden decennium hun succes uit de jaren ‘80 verzilverden, doken er ook allerlei nieuwe series op. Eén daarvan is Xenogears voor de PlayStation, dat begon als een afgekeurd concept voor Final Fantasy VII en zich uiteindelijk ontpopte als een van de meest briljante Japanse role-playing games aller tijden. Lees verder

Japanse straatstijl (6): Geen yankee maar yankii

Iedereen is denk ik wel bekend met de term yankee: slang om Amerikanen mee aan te duiden. Minder bekend is de Japanse variant daarvan: yankii, waarmee sinds de jaren ’70 jeugddeliquentjes mee worden aangeduid (maar verwar ze niet met yakuza, oftewel de mafia!). Japanse yankii houden van motorfietsen, geblondeerd haar, gepimpte uniforms, kettingroken en kattenkwaad. Lees verder

Japanse shockrockers: Visual kei

Visual kei (bijuaru kei) is een unieke Japanse (muziek-)stroming die zijn oorsprong vindt in de voor muziek en mode zo vruchtbare jaren ’80. De aanhangers van deze stroming zijn door hun zware make-up, uitbundige kapsels en kostuums niet moeilijk te herkennen. Een beetje gothic, een beetje punk, een klein scheutje glam metal en als kersje op de taart een flinke dosis androgynie- et voilà, visual kei in een notendop. Lees verder

Een terugblik op regisseur Satoshi Kon

Onvoorspelbaar, was-ie. Zo ook zijn plotselinge overlijden op 24 augustus 2010, slechts drie maanden na het constateren van kanker aan zijn alvleesklier. We blikken terug op het leven van animatiefilmregisseur Satoshi Kon, wiens faam die van Hayao Miyazaki niet heeft mogen evenaren, maar wiens belang door niemand in twijfel getrokken durft te worden. Lees verder

Kijktip: Durarara!!

Durarara!! (met twee uitroeptekens, inderdaad) is de nieuwste reeks romans van Ryougo Narita, de getalenteerde auteur van de geprezen Baccano!-romans (dat wel met één uitroepteken), die via een manga uiteindelijk werden omgetoverd tot een anime-serie door de studio Brain’s Base. Aanvankelijk lijkt Durarara!! de conventies van het ‘urban fantasy’-genre na te leven, maar al gauw wordt duidelijk dat het verhaal zich niet afspeelt rondom de drie middelbare scholieren. Zij zijn slechts onderdeel van het verhaal, waar het commerciële Ikebukuro het toneel voor vormt. Lees verder