Siebold leefde in Japan in een tijd dat er nauwelijks vlees gegeten werd. In het Japanse Boeddhisme was het eten van landzoogdieren grotendeels taboe. Toch was – en is – er een lange traditie van prachtige leerbewerking in de streek rond Himeji.

Philipp Franz von Siebold maakte daar kennis mee op de hofreis van 1826. In de tijd was omgang met dode dieren het domein van een ‘onderkaste van onaanraakbaren’. Siebold had een scherp oog voor deze maatschappelijke verhoudingen maar had tegelijkertijd interesse in de fraai bewerkte producten die mogelijk goed verhandelbaar waren buiten Japan. Zoals we zullen zien, kwam dus ook veel (imitatie) goudleer terecht in zijn uitgebreide verzameling.

Meer info & tickets via de website van het SieboldHuis!