Nōkanshi: dodenmeesters

Nōkanshi zijn verbonden aan een Japanse uitvaartonderneming en verantwoordelijk voor de riten die horen bij de uitvaart. Deze okuribito, ‘mensen van de dodenzending’, wassen en kleden de overledene volgens een strikt protocol. De NOS verwees onlangs in een bericht naar een beurs voor uitvaartondernemers in Tokyo waar een competitie gehouden werd wie deze vaardigheid het beste beheerst. We voorzien het artikel graag van wat meer context. Lees verder

Kamakura : Daibutsu in beeld

Kōtoku-in is een tempelcomplex in Kamakura. Boeddhistisch, geen twijfel mogelijk: het is het thuis voor de grote bronzen Amida Boeddha, één van de meest markante beeldmerken van Japan en hét model voor talloze boeddhabeeldjes die in Japan en in het westen in tuinen en huizen te vinden zijn. Lees verder

Ken uw Tempel

Japan is (ook) een land van tempels en schrijnen. Wie aan Japan denkt, ziet ze onmiddellijk voor zich: houten gebouwen met een elegant gewelfd dak, in vermiljoen rood en zwart. Maar ze zijn er ook in andere kleuren, en niet één Japanse tempel of schrijn is hetzelfde. Alleen al Kyoto kent ruim 2000 heiligdommen. Elke stad, dorp of plaats van betekenis heeft er talloze, die zonder uitzondering zeer de moeite van een bezoek waard zijn. Om je tot rust te laten komen, om je te verwonderen over het ongelooflijk ambachtswerk, om verschillen te ontdekken in architectuur en om te leren zien welke plaats het gebedshuis inneemt in boeddhisme of shinto. Voor een wens of een gebed. Voor wie iets verder wil kijken bieden we een aantal aandachtspunten. Lees verder

Goshuin: where the past teaches the future

Goshuin zijn tempel-stempels. Wie in Japan een bezoek brengt aan een tempel of schrijn kan een stempel laten toevoegen in zijn of haar (s)tempelboek. Naast alle andere mogelijke souvenirs, amuletten of omikuji is dit een prachtig en krachtig bewijs van het daar geweest zijn. Het verleidt ook om meer tempels te gaan bezoeken, want de stempels vragen om gespaard te worden. Deze eeuwenoude spaarrage levert niet alleen karmapunten op, maar is ook een oude marketingtruc waar we vandaag nog van kunnen leren. Lees verder

Bevroren Japanse vissen zijn geen ijspretje

Een attractiepark in Kitakyushu, in het zuidwesten van Japan, kreeg onlangs een storm van kritiek over zich heen. In de schaatsbaan van het park waren namelijk dode vissen verwerkt. De vissen waren half onder het ijs begraven, sommige met hun mond nog open. Andere vissen waren in de vorm van een school gedrapeerd. De eigenaren van het park hadden deze ijspret bedacht om de bezoekers het idee te geven dat ze konden schaatsen op de zee en iets over de vissen leren. Deze creatieve ingeving pakte echter heel anders uit. Lees verder

Jizō : Roodkapje in Japan

Waar je ook gaat, of het nu op het platteland is of midden in Tokyo, op drukke kruispunten, bij stations, in tempelcomplexen en begraafplaatsen, langs de weg of langs wandelpaden; overal zie je gezellig aandoende stenen beeldjes met een gehaakt rood kapje of een rood vestje. Steevast is de nijvere huisvlijt rood en steevast is de drager ervan een rudimentair gestyleerde monnik. Lees verder

Een geschiedenis van de Japanse Mandala (deel 1)

Vanaf de prehistorie zijn de bewoners van de Japanse eilanden zich bewust geweest van een bovennatuurlijke wereld. De voorstelling van het bovennatuurlijke was echter nog zeer onderontwikkeld tot en met de zesde eeuw na Christus. Pas wanneer culturele invloeden als het Boeddhisme en Chinese religieuze stromingen in de zesde eeuw vanaf het Aziatische continent beginnen over te waaien ontstaat enige ordening in het Japanse religieuze systeem. Beroemde voorbeelden hiervan zijn de Kojiki (712 n. Chr.) en de Nihonshoki (720 n. Chr.). Dit zijn lijvige kronieken die een arsenaal aan kami omschrijven die de Japanse eilanden en het Japanse volk hebben geschapen. Lees verder

Obon – festival voor de doden

Ieder jaar omstreeks 15 augustus vindt in Japan Obon (het dodenfestival) plaats. Dit festival is een gelegenheid om aan overleden voorouders te denken en hen te eren. Japanse families krijgen vrij en bezoeken hun geboorteplaats, waar veelal het graf van hun voorouders staat. De files die hierdoor ontstaan zijn vaak lang, maar het is het wachten waard. Het hoofddoel is weliswaar om de voorouders wier geesten terugkeren op aarde te eren, maar Obon gaat ook vergezeld van festiviteiten. Kinderen nemen deel aan een kermis, terwijl volwassenen zich te goed doen aan het vele lekkere eten. In dit artikel wil ik graag dieper in gaan op de betekenis van Obon en de invulling van het festival. Lees verder