Japanse straatstijl (4) – Decora

In het begin van de jaren ’00 ontstond er in Harajuku een nieuwe straatstijl: decora, wat een schril contrast vormt met de in het westen populaire less is more-esthethiek. Zoals de naam al zegt, gaat het bij deze stijl om decoratie in zijn meest extreme vorm. De aanhangers van decora versieren hun lichaam met ladingen (vaak goedkope) accessoires. Plastic armbanden, ringen, haarspeldjes, kettingen, been- en armwarmers, vrolijke sokjes, felgekleurde gezichtsmaskers en ga zo maar door worden allemaal tegelijkertijd gedragen. Lees verder

Territoriale conflicten tussen Japan en China: de Oost-Chinese Zee en Senkaku/Diaoyu

Als ik met vrienden of familie een gesprek heb over de relatie tussen Japan en China, komt het gesprek automatisch op het conflict omtrent de Senkaku/Diaoyu-eilanden in de Oost-Chinese Zee. Het afgelopen jaar waren er meerdere malen kleine disputen tussen de twee landen die uiteindelijk steeds neerkwamen op dezelfde discussie, namelijk welk land de rechtmatige eigenaar van deze eilandengroep is. Wat veel mensen echter niet weten, is dat dit conflict niet op zichzelf staat: er speelt nog een apart territoriaal conflict tussen China en Japan omtrent de Oost-Chinese Zee in het algemeen. Lees verder

Sterke vrouwelijke gamepersonages (3) – Phi

In Japan is een enorme hoeveelheid aan videogames geproduceerd. Toch komen daar, zeker in vergelijking met het aantal sterke mannelijke personages, behoorlijk weinig sterke vrouwelijke personages voor. Maar ze zijn er wel. In deze reeks zet ik dit soort personages in de spotlights. Dit keer een ietwat mysterieus personage uit de recente game Zero Escape: Virtue’s Last Reward. Haar naam is Phi. Lees verder

Culturele Codewoorden (7) – Happou bijin

De eigenaardigheden van de Japanse bedrijfscultuur kwamen op onze blog al enkele keren aan de orde. In tegenstelling tot de proactieve houding die directeuren tegenwoordig van een werknemer in het Westen en met name Amerika verwachten, handelt de Japanse werknemer vooral vanuit het belang van het collectief in zijn bedrijf. Van vroeger uit ligt de nadruk op het vermijden van al te veel aandacht, niet in moeilijkheden komen en bovenal geen fouten maken. De beste manier om geen misstappen te begaan is in Japan het vermijden van eigen initiatief. Dit is te bereiken door naar iedere collega welwillend te zijn en opgedragen klussen van meerderen gehoorzaam uit te voeren. Deze manier van werken heet ook wel happou bijin (aardig naar iedereen). Lees verder

De Takarazuka Revue (1)

Takarazuka is een forenzenstad grenzend aan Kobe, maar noem de naam ergens in Japan en het staat gelijk aan de Takarazuka Revue. Je kan het vergelijken met het kabukitheater, maar dan alleen met actrices, en in een modern jasje – of rokkostuum. In dit eerste deel van een tweeluik over Takarazuka schets ik kort de de ontstaangeschiedenis van deze theatervorm. Ook ga ik in op de opleiding tot actrice in de Revue en bespreek ik de fancultuur die rondom deze theatervorm ontstaan is. Lees verder

Speeltip (1) – The Legend of Heroes: Trails in the Sky

Het ontstaan van het Japanse rollenspel (JRPG) als genre wordt vaak geassocieerd met bedrijven als Enix en Square (inmiddels gefuseerd tot Square Enix),  die in de jaren ‘80 grote successen boekten met respectievelijk de series Dragon Quest en Final Fantasy. Ruim daarvoor echter pionierde gameontwikkelaar Falcom ook al met JRPG’s, en mag dan ook beschouwd worden als een grondlegger van het genre. Zo publiceerde Falcom in 1984 de actievolle JRPG Dragon Slayer, dat, naast een hitserie, in de daaropvolgende jaren ook een belangrijke inspiratiebron voor Nintendo’s wereldberoemde The Legend of Zelda-serie zou worden. Lees verder

De vlietende wereld van ukiyo-e (2) – Het drukproces

In het eerste deel van deze serie over ukiyo-e gaf ik reeds een beknopte geschiedenis van deze vorm van prentkunst. Zoals ik ook daar al vertelde werden deze prenten volledig met de hand gemaakt. De weinige prentkunstenaars die deze techniek tegenwoordig nog inzetten doen dit veelal zelfstandig. Oorspronkelijk werd het werk echter verdeeld onder meerdere specialisten: de ontwerper (die tegenwoordig vaak als ‘de kunstenaar’ gezien wordt), de houtsnijder en de drukker. Daarnaast speelde ook de uitgever een belangrijke rol, aangezien hij de laatste trends behoorde te kennen. Vandaag laat ik hem echter even buiten beeld, en zal ik me richten op de daadwerkelijke productie van de prent. Lees verder

De Japanse blijdschap om de Olympische Spelen in Tokyo in 2020

Als ik de Japanse blijdschap om het binnenhalen van de Olympische Spelen van 2020 in één beeld zou moeten samenvatten, koos ik een foto van de Japanse delegatie op het moment dat de keuze voor Tokyo door het IOC bekend werd gemaakt. De gelaatsuitdrukkingen van de juichende en het van geluk uitschreeuwende volwassen mannen en vrouwen (wie denkt er dat Japanners geen emotie kennen?) zegt meer dan duizend woorden: (een groot deel van) Japan is dolgelukkig.  Lees verder

Japanse straatstijl (3) – Gals

De Japanse gals (ook wel gyaru genoemd) hebben misschien wel de belangrijkste en meest invloedrijke straatstijl van het land: het zijn echte trendsetters en ze vormen de drijvende motor achter de Japanse mode-industrie. Er zijn meer gal brands dan je in één adem op kunt noemen, het jaarlijkse Tokyo Girls Collection brengt elke keer meer geld op, steeds meer winkels en warenhuizen zijn gewijd aan de stijl en in de grote steden stikt het van deze pijnlijk hippe meisjes. De naam gals is afkomstig van het gelijknamige jeansmerk uit de jaren ’70 en werd gebruikt om modebewuste tienermeisjes te omschrijven. Tegenwoordig is er een breed scala aan gals: van pubermeiden tot volwassen vrouwen en soms zelfs jonge mannen, allemaal met een voorkeur voor alles glamoureus. Lees verder