Nōkanshi: dodenmeesters

Nōkanshi zijn verbonden aan een Japanse uitvaartonderneming en verantwoordelijk voor de riten die horen bij de uitvaart. Deze okuribito, ‘mensen van de dodenzending’, wassen en kleden de overledene volgens een strikt protocol. De NOS verwees onlangs in een bericht naar een beurs voor uitvaartondernemers in Tokyo waar een competitie gehouden werd wie deze vaardigheid het beste beheerst. We voorzien het artikel graag van wat meer context. Lees verder

Our Little Sister, een kerfje in de deurpost

De drie zussen Sachi, Yoshino en Chika wonen samen in een groot oud huis in Kamakura. Wanneer hun vader sterft, reizen ze ver noord naar het platteland van Yamagata voor zijn crematie. Daar ontmoeten ze hun halfzus Suzu, een verlegen tiener. Er ontstaat ter plekke een band tussen hen en ze nodigen haar uit om bij hen in de stad te komen wonen. Het dertienjarig meisje gaat graag in op de uitnodiging. Zo begint Our Little Sister, een van de mooiste films van regisseur Hirokazu Kore-Eda, die met de verbeelding van het leven van alledag en het vormgeven van relaties in Japan misschien ook de wereld een spiegel voorhoudt. Lees verder

Japanners en dieren: leed of liefde?

In de westerse wereld staat Japan bekend als het land van harmonie. Onze uitdrukking ‘je zen voelen’ is ontleend aan Zen, een serene variant van het Boeddhisme die in Japan tot volle wasdom is gekomen. Het streven naar ultieme harmonie betreft jouw zijn in de wereld, relaties tussen mensen onderling, en wordt van oudsher ook toegepast op de relatie met dieren, die het in de Japanse mythologie al eeuwen lang goed voor hebben met de mens. De laatste jaren wordt die zorg door dieren niet altijd even vanzelfsprekend geretourneerd. 
Lees verder

White Day: niet omdat het mag, maar omdat het moet

Valentijnsdag is enorm populair in Japan, al wordt deze door de Amerikaanse commercie bedachte feestdag er anders gevierd dan in Nederland: op 14 februari geven alleen vrouwen degenen op wie ze (heimelijk) verliefd zijn een verrassing, meestal in de vorm van chocola. Pas een maand later mogen mannen het evenwicht herstellen: op 14 maart is het in Japan White Day. Lees verder

Bloedgroepen in Japan

Wellicht heb je wel eens te maken gehad met Japanners die naar je bloedgroep vragen, of die uit zichzelf bedenken wat je bloedgroep zou kunnen zijn. Ook bevatten veel manga en anime karakteromschrijvingen waarin de bloedgroep van een karakter vermeld wordt. Daarnaast worden ze bijvoorbeeld gebruikt in horoscopen en op dating sites. De hype rond bloedgroepen is in Japan zelfs zo groot dat er bloedgroep- specifieke producten verkocht worden, van energiedrankjes tot condooms. De reden voor deze interesse in bloedgroepen in Japan is dat ze worden gezien als een soort maatstaf voor karaktereigenschappen. Lees verder

Hatsumode: de eerste week van het nieuwe jaar

Is de achtergebleven troep van uw vuurwerk weer opgeruimd van uw erf en dat van de buren? Heeft u de kerstboom weer afgetuigd? Ofschoon beter de boom dan politie, brandweer en medisch personeel, dient u toch eigenlijk te wachten tot Driekoningen. Pas na 6 januari mag de kerststal weer weg en dient gelukkig nieuwjaar voordien aan al uw geliefden en bekenden inmiddels te zijn toegewenst. Zo hoort dat. Japan heeft ze ook. Tradities. Lees verder

De Yamanote-lijn, halte 14 – Mejiro

Mejiro is een relatief klein station aan de Yamanote Lijn. De wijk Mejiro staat echter bekend als één van de meest prestigieuze woonwijken in Tokyo. In het toenmalige Edo stond het amper op de kaart, maar momenteel is het de goudkust, het Wassenaar van Den Haag, het Oosterbeek bij Arnhem of het Oud-Zuid van onze hoofdstad. Wie er woont stapt er uit, de rest rijdt beter door naar Takadanobaba of keert terug naar Ikebukuro. Lees verder

De bentō van Jeroen Meus

Het schooljaar is weer begonnen evenals het nieuwe televisie-seizoen. In een van zijn eerste uitzendingen van zijn Dagelijkse Kost maakt Jeroen Meus dan ook een liefdevolle school-lunch voor zijn 4-jarige zoon Georges. In de lunchdoos gaan geen boterhammen, maar neen, gehalveerde wraps met omelet, kees en hesp. En radijs, al is is Georgeske daar niet zo van. Er gaat een potje zelfgemaakte whisky-cocktailsaus-zonder-whisky bij en een en ander wordt afgetopt met een dessert van boterhammen met chocopasta en banaan. Het had een Japanse bentō kunnen zijn. Lees verder

Ach, de Liefde..

Waar ontmoet je je toekomstige partner? Natuurlijk, op de middelbare school, op je vervolgopleiding of studie. Tijdens het uitoefenen van je werk, je hobby of sport, op een wandelvakantie of wellicht gewoon bij de supermarkt. Zo werkt dat. Vroeger kwam daar dansles bij, gestimuleerd door de ouders. Een toenemend aantal jonge mensen slaagt er niet meer zomaar in en bedient zich van datingsites, facebook en wat dies meer zij. De urgentie om een duurzame relatie aan te gaan ontstaat op steeds latere leeftijd. Een groot aantal van ons is zo druk geweest met studie en/of werk dat het er domweg niet van kwam. In Japan is het niet anders. Hoe lossen ze het daar op? Lees verder

Waarom in Japanse films zo veel en vaak gegeten wordt

De gefrituurde maïs in Still Walking. Het brood in Shiawase no Pan. De noedelsoep in Tampopo. De mochi in An. De pruimenwijn in Our Little Sister. In Japanse films wordt veel en vaak gegeten. En niet alleen in speelfilms: ook documentaires als The Birth of Sake en Jiro: Dreams of Sushi brengen de Japanse cuisine prachtig in beeld. Veel gerechten zijn ook erg fotogeniek, maar dat is niet de enige reden dat eten zo’n centrale rol inneemt in de Japanse cinema. In veel films is eten meer dan dat. Lees verder

  • Pagina 1 van 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • >