Mikio Naruse: sterke vrouwen in de misère van naoorlogs Japan

Hoewel Mikio Naruse een ster van de Japanse cinema is, en niet onder doet voor grootheden als Akira Kurosawa, Yasujirō Ozu en Kenji Mizoguchi, is hij in Nederland lang onbekend gebleven. Wellicht speelt zijn bescheiden ambitie hierbij een rol; “Na twee weken is het publiek de film alweer vergeten”, luidt een veelzeggende uitspraak van de regisseur. Naruse maakte echter 88 topfilms waarvan 44 bewaard zijn gebleven. Tot eind januari vertoont filmmuseum Eye een selectie.  Lees verder

Star Wars in Japan, deel 1: de invloed van Kurosawa

Star Wars is een inmiddels wereldwijd fenomeen, maar op de VS na is de gekte nergens zo groot als bij de release van een nieuw deel van Star Wars in Japan. Er rijden bijvoorbeeld speciale Star Wars-bussen, er is een Engels-Japans Star Wars-woordenboek en mobiele aanbieder SoftBank komt met smartphones in Star Wars-stijlNu heeft Japan sinds de Tweede Wereldoorlog veel Amerikaanse culturele uitingen overgenomen (bijvoorbeeld ook Kerstmis en Halloween), maar Star Wars is anders: deze Amerikaanse vinding werd in belangrijke mate door Japanse cultuur beïnvloed. In dit eerste deel: hoe de Japanse regisseur Akira Kurosawa van grote invloed was op Star Wars. Lees verder

Waarom in Japanse films zo veel en vaak gegeten wordt

De gefrituurde maïs in Still Walking. Het brood in Shiawase no Pan. De noedelsoep in Tampopo. De mochi in An. De pruimenwijn in Our Little Sister. In Japanse films wordt veel en vaak gegeten. En niet alleen in speelfilms: ook documentaires als The Birth of Sake en Jiro: Dreams of Sushi brengen de Japanse cuisine prachtig in beeld. Veel gerechten zijn ook erg fotogeniek, maar dat is niet de enige reden dat eten zo’n centrale rol inneemt in de Japanse cinema. In veel films is eten meer dan dat. Lees verder

Kijktip: Atelier onder-GOED!

Het gebeurt niet zo vaak dat een Japanse televisieserie haar weg vindt naar het grote Westerse publiek. De zenderverantwoordelijken of programmeurs van betaal-TV zien er (nog) niet veel in. Japanse films halen nu en dan een art-house-bioscoop, maar een complete serie on-demand? Deze maand beleven we in dit opzicht een primeur: De Japanse mini-serie Underwear (アンダーウェア) uit 2015 is beschikbaar op Netflix, vertaald en heeft als titel ‘Atelier’. Warm aanbevolen! Lees verder

Osozaki no Himawari en de vergrijzing van het Japanse platteland

In 2013 zond de Japanse televisiezender Fuji TV een populaire serie, Osozaki no Himawari (‘Laatbloeiende Zonnebloem’), uit. Gedurende tien afleveringen volgt de kijker het dagelijkse leven van zeven jongeren in een Japans plattelanddorpje. Het interessante daaraan: de serie schetst een duidelijk beeld van diverse maatschappelijke problemen, waaronder het leeglopen van het Japanse platteland en de arbeidsonzekerheid in de hoofdstad. Lees verder

Kijktip: Ghibli-docu Yume to Kyoki no Okoku

Kijkjes achter de schermen bij de Japanse animatiestudio Ghibli zijn zeer zeldzaam. Meesteranimator en studio-oprichter Hayao Miyazaki leidt een zeer teruggetrokken bestaan. Des te bijzonderder is het daarom dat hij documentairemaakster Mami Sunada niet alleen ongelimiteerde toegang tot de studio verleende, maar haar ook uitnodigde in zijn huis, dat tevens dienstdoet als privé-atelier. Yume to Kyoki no Okoku (‘Het Koninkrijk van Dromen en Waanzin’) is een prachtige en zeer ingetogen documentaire over één van Japans belangrijkste regisseurs. Lees verder

Kijktip: Kaze Tachinu

Sinds 1 mei kunnen we in een aantal bioscopen in Nederland de allernieuwste animatiefilm van Hayao Miyazaki aanschouwen: Kaze Tachinu (Engelse titel: The Wind Rises). Deze animatiefilm vertelt het verhaal van Jiro Horikoshi, de man die in de jaren ’30 van de vorige eeuw gevechtsvliegtuigen voor het Japanse leger ontwierp. Een prachtfilm die het woord kijktip meer dan waard is. Lees verder

Kijktip: Soshite Chichi Ni Naru

Als een Japanse film zoveel buzz weet te creëren dat Steven Spielberg de rechten voor een Engelstalige remake koopt, weet je zeker dat je met iets bijzonders te maken hebt. Soshite Chichi ni Naru, hier uitgebracht als Like Father, Like Son, is misschien niet Hirokazu Kore-eda’s beste film ooit, maar – ondanks het loodzware thema – wel zijn meest toegankelijke.

Lees verder

  • Pagina 1 van 2
  • 1
  • 2
  • >